خوش آمدید

لباس کردی یکی از زیباترین و متنوع ترین و پوشیده ترین پوشش هایی است که به نوشته سیاحان در سفرنامه هایشان در سطح فرهنگ مردم دنیا کم نظیر است . به طوری که این لباس در چندین جشنواره مختلف بین المللی مقام اول را از لحاظ پوشش و زیبائی و تنوع کسب نموده است.

پوشاک مردان و زنان کرد شامل تن پوش ، سرپوش و پای افزار است فصل ، نوع کار و معیشت و مراسم و جشن ها با یکدیگر تفاوت دارد. هرچند پوشاک نواحی مختلف کردستان مانند اورامان ، سقز، بانه ، گروس ، سنندج ، مریوان و… متفاوت است ، اما از نظر پوشش کامل بدن ، همه با هم یکسان هستند. پیش از ورود پارچه ، کفش های خارجی و سایر محصولات داخلی به کردستان ، بیشتر پارچه ها و نیز پای افزار مورد نیاز توسط بافندگان و دوزندگان محلی بافته و ساخته می شد.

از نظر بافت پارچه ، منطقه سقز و از نظر ساخت پای افزار «گیوه » یا «کلاش » و «کالی » اورامانات و آبادی های پیرامون کوهستان شاهو مانند هجیج ، نودشه و آبادی های نوسود شهرستان پاوه چون میریه ، خانه دره ، مژگان ، مزوی و وزلی از عمده ترین نواحی بافت و صدور پارچه و پای افزار در استان به شمار می رفتند. جولایی و بافت پارچه و انواع منسوجات مانند بوزو، برمال ، جاجم ، بره ، پوشمین ، موج ، جوراب ، دستکش ، زنگال و کلاء به عنوان حرفه یا کار جنبی بخشی از آبادی نشینان مناطق مختلف کردستان محسوب می شد.

لباس محلی کردستان2

لباس مردان کرد عبارت است از:

چوخه : نیم تنه ای پنبه ای یا پشمی است که در ناحیه سقز، بانه و مریوان به آن «کوا» می گویند و درسنندج آن را «چوخه » می نامند.
پانتول : شلواری گشاد با دم پای تنگ است که «رانک » نیز نامیده می شود.

ملکی : نیم تنه ای بدون یقه است که از پایین نیم تنه تا بالا به وسیله دکمه بسته می شود.

لفکه سورانی: پیراهنی با آستین فراخ و بلند و زبانه ای مثلث شکل در انتهای آستین است که آن در حال عادی دور مچ یا بازو می پیچند.

شال: که به آن «پشتون » و «پشتینه » نیز می گویند، پارچه ای است تقریباً به طول ۳ تا ۱۰ متر که بر روی لباس در ناحیه کمر بسته می شود.

دستار: یا «کلاغه » که به آن «دشلمه »، «مندلی »، «رشتی »، و «سروین » (سربند) نیز یم گویند و مردان به جای کلاه از آن استفاده می کنند.

فرنجی : یا «فره جی » که ویژه مردان ناحیه اورامانات است و از نمد ساخته و آماده می شود.

کله بال: نوعی از نمد پوششی است که چوپانان در مناطق چرای گله در صحرا استفاده می کنند.

پوشاک زنان لباس زنان کرد عبارت است از:

جافی : شلواری همانند شلوار مردان است . این شلوار را زنان کرد، به ویژه زنان روستایی ، هنگام کار می پوشند. در سایر مواقع ، زنان شلوار گشاد از جنس حریر به پا می کنند.

کلنجه : نیم تنه ای است که روی پیراهن بلند می پوشند و رد اورامان آن را «سوخمه » می نامند و از پارچه زری یا مخمل دوخته می شود.

شال : از پارچه ای زیبا بر ریو لباس در ناحیه کمر بسته می شود.

کلاو: یا کلاه که از جنس مقوا و به شکل استوانه ای کوتاه است که آن را با پولک هایی رنگین به صورت بسیار زیبایی تزیین می کنند.

کلکه : روسری یا دستاری است که به جای کلاه مورد استفاده زنان قرار می گیرد کلکه دارای رشته بلندی از ابریشم سیاه و سفید با ملیله دوزی است

 منبع : جامعه گردشگری ایران